అక్క

అక్కా! మన పరిచయానికి మూడునెలలు ...
 మూడు రోజుల్లా గడిచిపోయింది కదా !
మూడు నెలల్లో ఎంత మార్పు చెప్పు...
ఎన్ని మధుర స్మృతులో ... ఎన్ని మార్పులో ..
సుప్రియ వెళ్ళిపోయింది , ఇంకొకరు వచ్చి వెళ్లారు ...
కమల ఇల్లాలయ్యింది .. ఎలా వచ్చిందో ?
తలుచుకుంటే నవ్వు .... ఆశ్చర్యం ..,
ఇద్దరం కూర్చున్నప్పుడు నిన్నే తలుచుకుంటాం ..
తను నిన్నే అమ్మ అనుకుంటాను అంటుంది ...
ఇప్పుడు ఒక కళాశాలలో అధ్యాపకురాలిలా ...
నాకు భార్యగా .. అప్పటి కమల కి ఇప్పటి కమలకి
ఏ మాత్రం పోలిక లేదు .
చిన్నూ ! నేను ఇండియా వస్తున్నానోచ్ ...
అని నువ్వు చెప్పిన రోజు చాలా  సంతోషపడ్డాం
నువ్వు మొదట చెప్పిన మాట నిన్ను కలుసుకోవాలి కన్నా ! అని
ఆ రాత్రంతా కబుర్లు చెప్పుకున్నాం ..
 అప్పటినుండి ఎప్పుడు , ఎక్కడ , ఎలా కలుసుకోవాలో ..
చాలా ప్లాన్స్ ,, ఇంకా ఏం మాట్లాడుకోవాలో ...
  నా సంతోషాన్ని ఎలా పంచుకోవాలో .. ప్లానింగ్ ..
చిట్టీ ,,, కాకినాడలో కలుసుకుందామా ..
సరే కన్నా !.. ఒద్దు నేనే నీ కోసం హైదరాబాద్ వచ్చేస్తా !
రాలేనేమో .. కొంచెం అనుమానం
మళ్లీ .. అక్కా .. ప్రమోషన్ ఇంకా బదిలీ ..
ఇప్పుడో మారుమూల ప్రాంతం .. వెళ్ళాలంటే ఇష్టం లేదు
వెళ్ళాలి కన్నా ! ఉద్యోగం  మానెయ్యకూడదు రా ...
నీ మాటలు వింటే కొంచెం ధైర్యం ..
కమల ఏడుస్తున్నా బయలు దేరుతున్నా ....
చిన్నూ ! ఫోన్ చెయ్యడం మరిచిపోకేం ..
నువ్వు మాట్లాడడం మానేస్తే నేను ఏమీ తినను ...
ఎలా వెళ్ళడం ?? కమలని వదిలి వెళ్ళలేను అంటే
నాన్నా ! కొన్ని రోజులు తప్పదురా ! అని పంపించావు ..
చిన్నూ ! ఇక్కడంతా ఉండలేని  పరిస్థితి అంటే .
తప్పదు కదా కన్నా , నేను  చెప్తాను కదా రోజూ .. అంటూ
వెళ్ళడానికి ఒప్పించావు .. అక్కా నువ్వు కమలని
బాగా చుస్కొ.. నేను వెళ్లి వొస్తా ...
కొత్త ప్రపంచం లోకి కొత్త ఆశలతో .. ఎప్పటికైనా
నిన్ను ... నా కమలని ఒకేసారి చూస్తాను  అనే ఆశతో
మన  మూడవ  నెల పరిచయాన్ని తలుచుకొంటూ
వెళ్ళొస్తా ..... నీ తమ్ముడు ..